Сення гэта стары, закінуты дом, прызначаны пад знос. Апошні на сваей часцы вуліцы. Але так было не заўседы.

W lutym 1932 r. „Gazeta Grodzieńska” nadrukowała informacje, że w domu Nr 4 przy ulicy Poniatowskiego w Grodnie zamieszkał jakiś tajemniczy duch. Duch ten, jak pisano, przenosił rzeczy po domu, wylewał gorącą wodę z czajnika i wydawał różne dziwne dźwięki. Przywid najbardziej lubił młodego syna właścicieli Witolda Gerutto.

W zeszłym roku Bank Narodowy Republiki Białoruś wysłał list do innych banków białoruskich, w którym zawiadomił, że zamierza zrezygnować z korzystania z trzech największych budynków swych filii regionalnych w Mochylewie, Witebsku i Grodnie. Narodowy Bank zaproponował innym bankom wykupić te budynki i oceni w najbliszczym czasie ich wartości rynkową.

Рэпарцёр кракаўскага “бруковага”[1] тыднёвіка “Тайны Дэтэктыў” Актавіян Буш шнырыў па залах гродзенскага акруговага суда ў надзеі адшукаць нешта вартае яго геніяльнага пяра, дакладней, алоўка, які ляжаў у кішэні старога пінжака разам з танным нататнікам. З добрымі сюжэтамі апошнім часам было цяжка. Яшчэ ў пачатку лета хатнія гаспадыні па ўсёй Польшчы зачытваліся яго, Актавіяна Буша, рэпартажамі пра забойства кінарэжысёрам Лейзарам Мейшагольскім сваёй жонкі Цыпы або пра крывавую бойку на вуліцы Кляновай, пасля якой дваіх яе ўдзельнікаў адразу звезлі ў трупярню, а яшчэ чацвёра мабыць толькі нядаўна выпісаліся з гарадскога шпіталя.

Карта гродзенскага гета, зробленая гісторыкамі А. Вашкевічам і Я.Махначом 

Scroll to top