В Гродненских музеях хранятся четыре портрета монахов – видных деятелей картузианского ордена. Портрет Эразма де Виртхайма поступил в Гродненский историко-археологический музей (НД 14517, холст, масло, 100,3 х 76см) в 1992 году из Бернардинского костёла, портрет был в плохом состоянии, и в 2010 году Владимир Кислый реставрировал его, дублировав на новый холст.

Скуры забітых жывёлаў былі самым першым матэрыялам, які пачаў выкарыстоўвацца чалавекам для таго, каб захінуцца ад холаду. Напрыклад скурамі мамантаў многа тысяч гадоў таму накрывалі свае жытлы першыя жыхары Беларусі. З часам людзі навучыліся вырабляць тканіны, але патрэба ў скурах не зменшылася, паколькі самым важным спадарожнікам чалавека стаў конь, а для каня трэба было зрабіць вельмі шмат скураной вупражы.

Абраз “Танец смерці”, які захоўваюць у сябе гродзенскія сёстры назаратанкі, з'яўляецца ўнікальным помнікам мастацтва, які паўстаў у нашым горадзе шмат гадоў таму. Магчымым аўтарам абраза “Танец смерці” з’яўляеца бернардын Францішак Лякшыцкі, які памёр у Гродне ў 1668 г. Яму належыць аднайменны абраз, які захоўваецца ў касцёле бернардынаў у Кракаве. Гродзенскі абраз захаваўся ў першаствораным выглядзе ў адрозненні ад кракаўскага і адлюстроўвае выгляда людзей сярэдзіны  XVII ст.

У Нацыянальным гістарычным архіве Беларусі ў г.Гродна нам удалося знайсці невялікую, але вельмі цікавую працу сакратара Гродзенскага статыстычнага камітэта П.Дзікава пра гравюру Цюндта, фотаздымак якой вісеў у губернатара. У выніку двухгадовых даследаванняў ён прыйшоў летам 1887 г. да высновы, што "эстамп [станкавая гравюраабо літаграфія], які адлюстроўвае г.Гродна, існуючы цяпер не больш 3 ці 4 экземпляраў у Еўропе, куплены ў 1879 годзе імператарскай публічнай бібліятэкай у кнігагандлёўца Копа ў Берліне за 200 марак".

У 1994 годзе ўпершыню за дзьвесьце гадоў урачыста адзначаліся ўгодкі Вызвольнага Паўстаньня пад кіраўніцтвам Тадэвуша Касьцюшкі ў Беларусі.

Падкатэгорыі

Scroll to top
Website Security Test