Прапануем чытачу фрагменты з інтэрв’ю карэспандэнткі “Гродзенскай праўды” А. Берасневай са старшынёй гродзенскага гарвыканкама А. Антоненкам, надрукаваным 26 красавіка 2006 года. Размяшчаць гэтае інтэрв’ю поўнасцю не палічылі патрэбным, засяродзім увагу на найбольш цікавых момантах іх пракаментуем (фота).

На Советской площади мы тронули только самый верхний культурный слой… Там долгое время работали историки, которые указали, где сохранились или могли сохраниться старые фундаменты. К примеру, фундамент Фары Витовта был открыт и законсервирован ещё несколько лет назад. Потом к работе приступили специалисты Министерства культуры и, наконец, археологи. К сожалению, сенсационных раскопок не оказалось. Но именно благодаря работе учёных мы получили разрешение на проведениие реконструкции площади.

Она назрела не сегодня, и к этому хотели подступиться давно, но город занимался реконструкцией не менее важных исторических мест – Левонабережной и Правонабережной, парка Жилибера, где сейчас красота и порядок. В прошлом году по инициативе председателя облисполкома Владимира Савченко было принято решение о полной реконструкции Советской площади, которая будет приведена в порядок до фестиваля национальных культур. Стало быть, до 2 июня…

Драўляная маставая - сенсацыяпад экскаватар

Мы с председателем Гродненского горисполкома приехали на Советскую площадь. Стоим на месте, где была Ратуша. Смотрим в сторону, где когда-то был дворец Радзивиллов. Если бы не война, облик этих мест был бы совершенно иным. Но Ратуша была разрушена во время войны, дворец – в послевоенные годы.

Всё, что осталось от этих зданий, – фундаменты, продолжает разговор мэр. Они будут законсервированы. Главным подходом реконструкции стал врачебный принцип «не навреди». То что хранит в своих чертогах земля, будет сохранено в том виде, в каком мы это обнаружили. Кто знает, возможно, не за горами времена, когда возникнет не только желание всё это восстановить, но и появятся соответствующие финансовые возможности. Но, к сожалению, не сегодня…

Каментар: «Закранулі самы верні культурны слой», метраў так на 6 да самага мацерыка, знішчыўшы ўвесь культурны слой пачынаючы ад 15 стагоддзя. Асабліва там дзе клалі трубы, і каля танка, і там дзе будзе падземны пераход. Па нашых падліках гэта каля 40% усяго культурнага слою на плошчы. Можаце паглядзець на фота. Тое, што не аказалася сенсацыйных знаходак наогул не дзіўна, бо тэхналогія раскопак пры дапамозе экскаватара наўрад ці дае магчымасць адкапаць нешта сенсацыйнае. Хаця і з экскаватарам было бачна, як знішчалася цудоўная драўляная маставая гэдак 16-17 стагоддзяў. Тое, што на плошчы працавалі спецыялісты Міністэрства культуры, гэта напэўна пра Н. Хвір, якая прыехала на месца работ ў сярэдзіне красавіка і жахнулася ад усяго ўбачанага. Падмуркі будуць закансерваваныя, галоўны наш прынцып «не навреди» і ніводнага слова пра тое, што людзям прышлося легчы пад экскаватар, каб выратаваць падмурак палаца Радзівілаў. А можа ўсяго гэтага насамрэч не было... Пра “красоту” на Леванаберажнай і ў Парку Жылібера нават гаварыць не хочацца. Чытайце артыкул «Парк імя Жылібера».

Танк-дамінанта

Сейчас мы согласовываем с ветеранами вопрос о том, чтобы танк перенести на Курган Славы. Этот памятник был установлен в 1972 году и напрямую не связан с освобождением Гродно… Могу заверить, что перенос танка может состояться только после 9-мая.

Каментар: Сапраўды, пасля «рэканструкцыі» танк на плошчы страчвае ўсялякі сэнс, бо яго трансмісія зараз дамінуе над усёй плошчай, яго трэба або паварочваць (што таксама бессэнсоўна) або пераносіць. Праўда ў нас ёсць прадчуванне, што ён прастаіць на плошчы ячшэ не адзін год.

– Александр Ильич, к площади приступили впервые, но Советскую улицу красили перед каждым фестивалем и всегда заверяли: всё это – минимум на десять лет. Какие сейчас используются материалы, какая даётся гарантия?

Адзінокі танк і – Гарантии не может дать никто. Всё зависит не только от материалов, которые, к слову, сейчас используются, лучшие, отечественные, почти все, кроме микашевичского гранита, – гродненские, многое зависит от добросовестности строителей, и от интенсивности нагрузки и агрессивности внешней среды. Площадь – оживлённая часть города. Думаю, что на лет пять-шесть гарантия железная.

Каментар: Нават журналістка афіцыйнай газеты рашылася (праўда завуалявана) задаць пытанне, якое турбуе шмат каго: «Нашто старыя будматэрыялы, што служылі гораду дзесяткі гадоў замяняць пліткай, якая праляжыць максімум гадоў пяць-шэсць». Цэнтр Варшавы выкладзены брукам канца 1930-х гг. і бетоннымі плітамі, акурат такімі, якія былі каля дома прафсаюзаў і ў скверы насупраць касцёла ячшэ месяц таму. Ах, бедныя палякі, не маюць грошай памяняць іх на сучасную плітку. Наўрад ці. Проста гэтыя пліты і бардзюры з надпісамі «Магістрат места Гродна» і «Гродзенскія Механічныя Вытворчасці» маглі б праляжаць на плошчы яшчэ гадоў пяцьдзесят.

Бетонныя пліты 30-х гадоў

Моладзь кідаецца шукаць падмуркі палаца Радзівілаў, экскаватар пераязджае на іншае месца

Знойдзеныя і фактычна выратаваныя падмуркі палаца

Таксама глядзіце іншае фота ў Фотахроніцы

 Гродзенская праўда, 26 красавіка 2006 года

Scroll to top