Шырма Рыгор Раманавіч 8 (21).01.1892 – 23.03.1978 адзін з рэдактараў часопісу «Летапіс ТБШ», стваральнік у Вільні двух беларускіх хораў, збіральнік народных песень, кіраўнік Беларускага дзяржаўнага ансамбля песні і пляскі, старшыня праўлення Саюзу кампазітараў БССР Псеўд.: Р.Баравы, Вучыцель З сялянскай сям’і в. Шакуны Пружанскага пав. Гродзенскай губ. Атрымаў пачатковую хатнюю адукацыю. Скончыў Пружанскае гарадское вучылішча. У 1911-1912 гадах праслухаў настаўніцкія курсы ў Свянцянах. Працаваў настаўнікам. Паступіў у Седліцкі настаўніцкі інстытут, разам з якім у пачатку Першай сусветнай вайны эвакуяваўся ў Яраслаўль. У 1916 годзе быў мабілізаваны ў войска. Скончыў Чугуеўскае вайсковае вучылішча на Харкаўшчыне. У званні прапаршчыка быў накіраваны ў Туркестан. З 1919 года выкладаў літаратуру ў Новагольскай школе Хапёрскага павету Варонежскай губерні. У 1922 годзе вярнуўся на радзіму. Нейкі час працаваў лесарубам у Белавежскай пушчы. Прыняў удзел у рабоце Беларускага выбарчага камітэту на Пружаншчыне. У 1924 годзе стварыў у Пружанах беларускі хор, стаўшы ягоным кіраўніком і дырыжорам. У 1926 годзе пераехаў у Вільню ў якасці настаўніка спеваў і выхавацеля ў інтэрнаце Віленскай беларускай гімназіі. Сябра Цэнтральнага сакратарыяту БСРГ. З 1928 па 1937 гады сакратар Галоўнай управы ТБШ. З 1933 года адзін з рэдактараў часопісу «Летапіс ТБШ», пазней - «Беларускі летапіс». Стварыў у Вільні два беларускіх хоры. Наладжваў беларускія музычныя перадачы на польскім радыё, канцэрты, запісаў больш за 2 тысячы народных песень. Двойчы арыштоўваўся польскімі ўладамі. З 1940 па 1970 год кіраваў Беларускім дзяржаўным ансамблем песні і пляскі, які з 1957 года стаў называцца Дзяржаўнай акадэмічнай капэлай БССР. Старшыня праўлення Саюзу кампазітараў БССР. Выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР. Узнагароджаны шэрагам савецкіх ордэнаў. Быў у Гродне на павятовым з’ездзе ТБШ 12 ліпеня 1928 года. Восенню 1929 года некалькі тыдняў жыў у в. Бераставічаны Гродзенскага павету, дзе запісваў народныя песні. У 1930 годзе праз некаторы час жыў у в. Рудаўляны каля Гродна, дзе так сама збіраў песенную народную творчасць. З 1944 па 1952 гады жыў у Гродне. Кіраваў Беларускім дзяржаўным ансамблем песні і пляскі. У канцы 1940-х гадоў друкаваўся ў мясцовай газеце “Гродзенская праўда”. Поўны спіс імёнаў Дадаць каментарый Імя*: E-mail: Каментарый*: чатыры восем восем восем - увядзіце гэты код лічбамі (цифрами)* * - палі, абавязковыя да запаўнення Апошнія каментарыі: Marie 16-05-2008, 17:57 sajtawik! A czy chciałbyś, bu o Tobie mówili: ruski, czy białoruski - wszystko kacapy!? Przypuszczam, że NIE. Twoje porównanie Polaków do Rosjan wynika po prostu z marnej wiedzy historycznej i głowy naładowanej sowiecką propagandą. Życzę Ci powodzenia, bo przypuszczam, że na rzeczową dyskusję jeszcze za wcześnie... sajtawik 13-05-2008, 23:55 Prosze Pana (czy terz Panni) ostatniego komentatora zobaczyc rze te slowa pohodza z gazety 1920 roku wydania. TO JEST CYTATA. Prosze czytac texty uwarznej. Ale co sie tyczy moih pogladow na sprawie to jestem z ta cytata zgodny, malo co sie zmienilo. Dla mnie co polak, co moskal. Marie 12-05-2008, 15:52 "У Горадні бушавала польская чорная сотня, каторая, карыстаючыся з прыходу немцаў, захацела спалянізаваць гэтае спрадвечнае беларускае места і з гэтай мэтаю натужала ўсе свае сілы". Autorowi tego tekstu proponuje terapię w oddziale zamkniętym, albo od razu operację ucisku na mózg. Większych bzdur chyba nikt nigdy nie napisał. Okazuje się, że tak jak w czasach Orzeszkowej, tak i teraz NIC nie warto robić dla tak zwanych Białorusinów, bo i tak na koniec 'sviadomyja' kopną cię w tyłek. Праглядзець усе выказванні (Усяго 8)

Галоўная | Аналітыка | Артыкулы ў прэсе | Фотахроніка | Галерэя | Слаўныя імёны | Бібліятэка | Гасцёўня | Апошнія каментарыі | Статыстыка наведванняў