Сівіцкая-Войцік Людвіка Антонаўна 18.09(30.09).1892 – 8.10.1991
адна з заснавальнікаў Гродзенскага гуртка беларускай моладзі, сябра Гродзенскага “Польскага самаадукацыйнага кола”, сакратар БНК, сябра Цэнтральнай рады беларускіх арганізацый, рэдактарка шэрагу беларускіх выданняў
Псеўд.: Зоська Верас, А. Войцікава, Мама, Мірко, Л. Савіцкая, Шара Пташка
Нарадзілася ў сям’е інтэлігентаў у м. Мяджыбаж Лятычаўскага пав. Падольскай губ. У 1904 годзе Л. Сівіцкая паступіла ў прыватнае гандлёвае вучылішча Л. Валадкевіч у Кіеве. У 1905 годзе жыла ў Луцку на Валыні. Пасля смерці бацькі ў 1908 годзе пераехала разам з маці ў радавы маёнтак Крыштапарова (па іншых крыніцах – маёнтак Альхоўнікі) Сакольскага павету. У 1913-1914 гадах вучылася ў Варшаве на 10-месячных курсах “садоўніцтва, агародніцтва і пчалярства”. У 1914 годзе скончыла ў Варшаве 6-тыднёвыя ваенныя санітарныя курсы. Са жніўня 1915 года – у Мінску, працавала ў бежанскім камітэце, сакратаркай у Мінскім аддзеле Беларускага таварыства дапамогі пацярпелым ад вайны, загадчыцай сталовак, дзіцячага прытулку, ткацкіх майстэрань, была казначэем, вяла заняткі на курсах садоўніцтва і пчалярства, лячыла хворы. Пэўны час служыла ў Земскім саюзе і кантрольнай палаце. З сакавіка 1917 года сакратар БНК, сябра Цэнтральнай рады беларускіх арганізацый, БСГ. Як сакратар удзельнічала ў з’ездах беларускіх нацыянальных арганізацый у сакавіку 1917 года, беларусаў-вайскоўцаў Заходняга фронту ў кастрычніку 1917, Усебеларускім з’ездзе. У 1918-1923 гадах жыла разам з маці ў маёнтку Альхоўнікі. З 1923 года – у Вільні. Працавала адміністратаркай газет БСРГ, рэдактарам шэрагу беларускіх выданняў: “Заранка” ( 1927-1931 ), “Пралескі” ( 1934-1935 ). З 1928 года старшыня беларускага кааператыўнага пчалярскага таварыства “Пчала”. У 1934-1939 гадах выдавала часопіс “Беларуская борць”.
Бацька Людвікі, Антон Міхайлавіч Сівіцкі, быў родам з Гродна, скончыў Гродзенскую мужчынскую гімназію. З 1909 года Л. Сівіцкая жыла ў Гроднае, дзе вучылася ў прыватнай жаночай гімназіі Е. Баркоўскай. Восенню 1909 года з’яўлялася адной з заснавальніц Гродзенскага гуртка беларускай моладзі, пры якім выконвала абавязкі бібліятэкара, выступала ў спектаклях, перакладала для пастановак гуртка п’есы польскіх аўтараў, вяла заняткі з малодшай секцыяй, займалася арганізацыяй выступленняў на вёсцы, ліставалася з Пецярбургам і Вільняю. У пастаноўцы п’есы “Па рэвізіі” ў лютым 1910 года грала Пантурчыху, а ў “Модным шляхцюку” ў лютым 1911 года – Ганку. Паказ апошняй прайшоў на кватэры ў Л. Сівіцкай. “Наш дом стаў кватэрай гуртка. – Узгадвала пазней Л. Сівіцкая. – Сюды перанеслі бібліятэку. Тут адбываліся рэпетыцыі хору, спектакляў, лекцыі і вечарынкі для малодшай секцыі. Заўсёды былі ў нас сябры з гуртка”. Уваходзіла ў рэдкалегію часопісу гуртка “Колас беларускай нівы”, для якога напісала прадмову, паведамленне “З Гродзеншчыны”, апавяданне “Спатканне вясны”, вершы “Над Нёманам”, “Малітва” і пераклады “Рыбкі”, “Багата ж ты…”. Сябра Гродзенскага “Польскага самаадукацыйнага кола” (“Polskiego koła samokształcenia”). Паводле ўласных успамінаў “часам у памяшканні маёй маткі [у Гродне… сябры кола] рабілі рэпітыцыі хору ды вечарыны ”. У 1912 годзе яшчэ ў Гродне пачала працу над “Батанічным слоўнікам”.
На 1911 год жыла па адрасе: вул. Гараднічанская, 14.
Поўны спіс імёнаў
Апошнія каментарыі:
|
|
Мая думка такая. Гэта сапраудны беларус,які змагауся за тое,каб у краіне была беларуская мова.Напісау вельмі добры падручнік "Беларуская граматыка для школ". Яго мова вельмі цудоуная і меладычная. Хацелась,каб усе размаулялі так,як пісау і размауляу паважаны спадарБ.Тарашкевіч. Свае жыцце ен аддау сваей Радзіме. Лічу,каб у краіне былі з назвай яго вуліцы і школы. З павагай-Лявон. |
|
|
Добры быу чалавек,вельми цудоуна размауляу на беларускай мове. Многа ведау народных песен.Сапраудны беларус. З павагай Лявон. |
|
|
Шаноўныя мадэратары,будзьце ласкавы,прыбярыце калі ласка камент-абразу што вісіць амаль два гады "Паганцы беларутэны" ,гэта абраза для іншых беларусаў. З павагай, Алекс. |
Праглядзець усе выказванні (Усяго 15)
|
|