Сівіцкая-Войцік Людвіка Антонаўна 18.09(30.09).1892 – 8.10.1991 адна з заснавальнікаў Гродзенскага гуртка беларускай моладзі, сябра Гродзенскага “Польскага самаадукацыйнага кола”, сакратар БНК, сябра Цэнтральнай рады беларускіх арганізацый, рэдактарка шэрагу беларускіх выданняў Псеўд.: Зоська Верас, А. Войцікава, Мама, Мірко, Л. Савіцкая, Шара Пташка Нарадзілася ў сям’е інтэлігентаў у м. Мяджыбаж Лятычаўскага пав. Падольскай губ. У 1904 годзе Л. Сівіцкая паступіла ў прыватнае гандлёвае вучылішча Л. Валадкевіч у Кіеве. У 1905 годзе жыла ў Луцку на Валыні. Пасля смерці бацькі ў 1908 годзе пераехала разам з маці ў радавы маёнтак Крыштапарова (па іншых крыніцах – маёнтак Альхоўнікі) Сакольскага павету. У 1913-1914 гадах вучылася ў Варшаве на 10-месячных курсах “садоўніцтва, агародніцтва і пчалярства”. У 1914 годзе скончыла ў Варшаве 6-тыднёвыя ваенныя санітарныя курсы. Са жніўня 1915 года – у Мінску, працавала ў бежанскім камітэце, сакратаркай у Мінскім аддзеле Беларускага таварыства дапамогі пацярпелым ад вайны, загадчыцай сталовак, дзіцячага прытулку, ткацкіх майстэрань, была казначэем, вяла заняткі на курсах садоўніцтва і пчалярства, лячыла хворы. Пэўны час служыла ў Земскім саюзе і кантрольнай палаце. З сакавіка 1917 года сакратар БНК, сябра Цэнтральнай рады беларускіх арганізацый, БСГ. Як сакратар удзельнічала ў з’ездах беларускіх нацыянальных арганізацый у сакавіку 1917 года, беларусаў-вайскоўцаў Заходняга фронту ў кастрычніку 1917, Усебеларускім з’ездзе. У 1918-1923 гадах жыла разам з маці ў маёнтку Альхоўнікі. З 1923 года – у Вільні. Працавала адміністратаркай газет БСРГ, рэдактарам шэрагу беларускіх выданняў: “Заранка” ( 1927-1931 ), “Пралескі” ( 1934-1935 ). З 1928 года старшыня беларускага кааператыўнага пчалярскага таварыства “Пчала”. У 1934-1939 гадах выдавала часопіс “Беларуская борць”. Бацька Людвікі, Антон Міхайлавіч Сівіцкі, быў родам з Гродна, скончыў Гродзенскую мужчынскую гімназію. З 1909 года Л. Сівіцкая жыла ў Гроднае, дзе вучылася ў прыватнай жаночай гімназіі Е. Баркоўскай. Восенню 1909 года з’яўлялася адной з заснавальніц Гродзенскага гуртка беларускай моладзі, пры якім выконвала абавязкі бібліятэкара, выступала ў спектаклях, перакладала для пастановак гуртка п’есы польскіх аўтараў, вяла заняткі з малодшай секцыяй, займалася арганізацыяй выступленняў на вёсцы, ліставалася з Пецярбургам і Вільняю. У пастаноўцы п’есы “Па рэвізіі” ў лютым 1910 года грала Пантурчыху, а ў “Модным шляхцюку” ў лютым 1911 года – Ганку. Паказ апошняй прайшоў на кватэры ў Л. Сівіцкай. “Наш дом стаў кватэрай гуртка. – Узгадвала пазней Л. Сівіцкая. – Сюды перанеслі бібліятэку. Тут адбываліся рэпетыцыі хору, спектакляў, лекцыі і вечарынкі для малодшай секцыі. Заўсёды былі ў нас сябры з гуртка”. Уваходзіла ў рэдкалегію часопісу гуртка “Колас беларускай нівы”, для якога напісала прадмову, паведамленне “З Гродзеншчыны”, апавяданне “Спатканне вясны”, вершы “Над Нёманам”, “Малітва” і пераклады “Рыбкі”, “Багата ж ты…”. Сябра Гродзенскага “Польскага самаадукацыйнага кола” (“Polskiego koła samokształcenia”). Паводле ўласных успамінаў “часам у памяшканні маёй маткі [у Гродне… сябры кола] рабілі рэпітыцыі хору ды вечарыны ”. У 1912 годзе яшчэ ў Гродне пачала працу над “Батанічным слоўнікам”. На 1911 год жыла па адрасе: вул. Гараднічанская, 14. Поўны спіс імёнаў Дадаць каментарый Імя*: E-mail: Каментарый*: шэсць восем восем пяць - увядзіце гэты код лічбамі (цифрами)* * - палі, абавязковыя да запаўнення Апошнія каментарыі: Marie 16-05-2008, 17:57 sajtawik! A czy chciałbyś, bu o Tobie mówili: ruski, czy białoruski - wszystko kacapy!? Przypuszczam, że NIE. Twoje porównanie Polaków do Rosjan wynika po prostu z marnej wiedzy historycznej i głowy naładowanej sowiecką propagandą. Życzę Ci powodzenia, bo przypuszczam, że na rzeczową dyskusję jeszcze za wcześnie... sajtawik 13-05-2008, 23:55 Prosze Pana (czy terz Panni) ostatniego komentatora zobaczyc rze te slowa pohodza z gazety 1920 roku wydania. TO JEST CYTATA. Prosze czytac texty uwarznej. Ale co sie tyczy moih pogladow na sprawie to jestem z ta cytata zgodny, malo co sie zmienilo. Dla mnie co polak, co moskal. Marie 12-05-2008, 15:52 "У Горадні бушавала польская чорная сотня, каторая, карыстаючыся з прыходу немцаў, захацела спалянізаваць гэтае спрадвечнае беларускае места і з гэтай мэтаю натужала ўсе свае сілы". Autorowi tego tekstu proponuje terapię w oddziale zamkniętym, albo od razu operację ucisku na mózg. Większych bzdur chyba nikt nigdy nie napisał. Okazuje się, że tak jak w czasach Orzeszkowej, tak i teraz NIC nie warto robić dla tak zwanych Białorusinów, bo i tak na koniec 'sviadomyja' kopną cię w tyłek. Праглядзець усе выказванні (Усяго 8)

Галоўная | Аналітыка | Артыкулы ў прэсе | Фотахроніка | Галерэя | Слаўныя імёны | Бібліятэка | Гасцёўня | Апошнія каментарыі | Статыстыка наведванняў