|
Марцінчык Мікалай Міхайлавіч 16.12.1901 – 23.05.1980
старшыня Беларускага студэнцкага саюзу, рэдактар часопіса “Студэнцкая думка”, намеснік старшыні Галоўнага праўлення ТБШ
З сялянскай сям’і в. Кубельнікі Бераставіцкай гм. Гродзенскага пав. Вучыўся ў пачатковай школе ў в. Масаляны. Пад час Першай сусветнай вайны быў бежанцам. Скончыў 5-ць класаў гімназіі ў г. Чыстаполе Казанскай губерні. З 1919 года – на радзіме. З 1921 па 1927 гады вучыўся на медыцынскім факультэце Віленскага універсітэта. У 1927-1930 гадах працаваў інспектарам, настаўнікам анатоміі і гігіены Віленскай беларускай гімназіі і адначасова – урачом у педыатрычнай клініцы Віленскага універсітэта. Старшыня Беларускага студэнцкага саюзу, рэдактар ягонага часопіса “Студэнцкая думка”. У 1925 годзе ўдзельнічаў у канферэнцыі ў Гданьску па стварэнню БСРГ. З 1925 года – інструктар і сакратар, з 1934 года – намеснік старшыні Галоўнага праўлення ТБШ. З 1927 года намеснік старшыні Беларускага таварыства пацярпелых ад вайны. Супрацоўнічаў з беларускім друкам. У 1927 і 1930 гадах арыштоўваўся за нацыянальную дзейнасць. У 1931 годзе высланы польскімі ўладамі з Вільні ў м. Нараўка на Беласточчыне. У 1948 годзе рэпрэсаваны і зняволены ў канцлагеры ў Комі АССР.
Скончыў Гродзенскую гімназію ў 1921 годзе. «Яшчэ ў Гродне, - пісаў М. Марцінчык у сваёй аўтабіяграфіі, - будучы ў гімназіі, я сутыкнуўся з беларускім нацыянальным вызваленчым рухам». У 1944-1948 гадах працаваў галоўным урачом Гродзенскай інфекцыйнай бальніцы. Пасля вызвалення з 1956 года жыў у Гродне.
Поўны спіс імёнаў
Апошнія каментарыі:
|
|
Мая думка такая. Гэта сапраудны беларус,які змагауся за тое,каб у краіне была беларуская мова.Напісау вельмі добры падручнік "Беларуская граматыка для школ". Яго мова вельмі цудоуная і меладычная. Хацелась,каб усе размаулялі так,як пісау і размауляу паважаны спадарБ.Тарашкевіч. Свае жыцце ен аддау сваей Радзіме. Лічу,каб у краіне былі з назвай яго вуліцы і школы. З павагай-Лявон. |
|
|
Добры быу чалавек,вельми цудоуна размауляу на беларускай мове. Многа ведау народных песен.Сапраудны беларус. З павагай Лявон. |
|
|
Шаноўныя мадэратары,будзьце ласкавы,прыбярыце калі ласка камент-абразу што вісіць амаль два гады "Паганцы беларутэны" ,гэта абраза для іншых беларусаў. З павагай, Алекс. |
Праглядзець усе выказванні (Усяго 15)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Лірыка...
|
Каложа
|
І
Дзень асеньні ішоў,
Да сярэдзіны, пэўна,
Серабрысты і сьпеўны
Між дрыготкіх дажджоў.
Парк суцішна дыхаў,
Спадарожнічаў дожджык…
Асьцярожна і ціха
Я прыйшла да Каложы.
ІІ
Яшчэ на гольлі вільгаць засталася.
У лісьце пахаваныя сьляды.
Алень драўляны на іканастасе –
Чыясь душа – схіліўся да вады.
І што мне, што знадворку непагода,
Што дождж па сэрцы коламі прайшоў?..
А голас сьвятара ляцеў свабодна
І зноў вяртаўся ад галасьнікоў.
ІІІ
Магчыма, самае прыватнае жаданьне,
Якое ўслых ня варта прамаўляць:
Калі пачнецца Суд,
Калі ў празрыстым раньні
Праз далеч сінюю труба пачне склікаць,
І страчаны Сусьвет
Паўстане ў новай сіле.
Душа і цела
Зьвяжуцца нанова –
Дай мне пачуць Твае сьвятыя словы:
"Дарую грэшным,
Бо яны любілі."
IV
Я думала: калі б застацца зараз
У восені, ўрачыстай і прыгожай,
Калі ўсё, усё зьмясьціцца можа
І апраўдацца для тваёй душы –
Асьветланай, усё пакінуць зараз!..
Ды смутак невымоўны
Ў дрэве кожным,
І парк мяне праводзіць ад Каложы.
І варта
Жыць.
Ганна Аўчыннікава
| Дасылайце свае вершы пра Гародню
|
|
Помнік
| |
Мадэрн па Сацыялістычнай 44
|
|
|
|
Слаўнае імя
Якімовіч Мікалай Мацвеевіч (27.09.1896 – 24.03.1929) сакратар Гродзенскага БНК, карэспандэнт віленскіх беларускіх газет, кіраўнік Гродзенскага павятовага сакратарыяту БСРГ |
Чытайце ў Бібліятэцы
Дзесяць крокаў да аднаўленьня гарадзенскай староўкі
Дзясятка архітэктурных помнікаў, якія маюць у першую чаргу новапаўстаць, аднаўленьне якіх верне колішнюю веліч і прыгажосьць нашай любай Горадні.
Глядзець
|
|
Рэканструкцыя - аднаўленне чаго-небудзь па апісаннях ці рэштках, якія захаваліся (Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы, 1999)
|
|
|
|