|
| Ластоўскі Вацлаў Юстынавіч 24.12.1882 – 23.01.1938
фактычны ўладальнік Віленскай «Беларускай кнігарні», старшыня ўраду БНР ад Народнай Рады, дырэктар Беларускага дзяржаўнага музея, арганізатар антыпольскага партызанскага руху на Гродзеншчыне ў пачатку 1920-х гадоў
Псеўд.: Власт, Юры Верашчака, Арцём Музыка, Сваяк, Пагашчанін, Ю. Сулімірскі і інш.
Каталік, але згодна ўласнай аўтабіяграфіі, у ягонай сям’і былі “ўніяцкія традыцыі”. Паходзіў з сям’і беззямельных сялян засценака Калеснікаў Дзісненскага пав. Віленскай губ. У 1904-1905 гадах слухаў лекцыі ў Пецярбургскім універсітэце. З 1906 года ў Рызе, дзе займаўся самаадукацыяй. Там жа далучыўся да беларускага руху. З сакавіка 1909 года – у Вільні. У 1902 годзе сябра Польскай сацыялістычнай партыі ў Літве, у 1906-1908 гадах – БСГ. У 1915 годзе ўваходзіў у склад партыі «Хрысціянская злучнасць». Рэдактар шэрагу беларускіх газет. Пад час Першай сусветнай вайны быў фактычным уладальнікам Віленскай «Беларускай кнігарні» і Беларускага выдавецкага таварыства. У 1918-1919 гадах – сябра Віленскай беларускай рады. У сакавіку 1918 годзе быў у складзе Рады БНР. У канцы 1918 года ўзначаліў Беларускае прадстаўніцтва пры літоўскай Тарыбе. Беларускі аташэ пры літоўскім пасольстве ў Берліне. Са снежня 1919 года – старшыня ўраду БНР ад Народнай Рады. У лютым 1920 года пераехаў у Рыгу, потым у Коўна. З 1919 па 1920 год быў сябрам БПСР. Уваходзіў у Камітэт загранічных груп БПСР. Быў старшынём Сувязі нацыянальна-дзяржаўнага вызвалення Беларусі. Удзельнік І-й Усебеларускай канферэнцыі ў Празе ў верасні 1921 года. 20 красавіка 1923 года падаў у адстаўку з пасады прэм’ер-міністра. Працаваў у Міністэрстве беларускіх справаў у Літве. У красавіку 1927 года пераехаў у БССР. Працаваў дырэктарам Беларускага дзяржаўнага музея, загадчыкам кафедры этнаграфіі пры Інбелкульце. У 1928 годзе – акадэмік АН Беларусі. 20 лістапада 1929 года вызвалены з пасады нязменнага сакратара АН Беларусі. 6 снежня 1930 года пазбаўлены звання акадэміка. 21 ліпеня 1930 года арыштаваны Томскім ДПУ. Высланы на 5 гадоў у Саратаў, дзе працаваў у аддзеле рэдкіх рукапісаў бібліятэкі Саратаўскага універсітэта. Паўторна арыштаваны 20 жніўня 1937 года. 23 студзеня 1938 года прыгавораны да расстрэлу. Рэабілітаваны ў 1958 і 1988 гадах.
Магчыма, быў у Гродне на пачатак 1910-х гадоў, аб чым ускосна сведчыць ягоны верш прысвечаны Каложы, і ў 1916-1917 гадах па справах Гродзенскай беларускай школы. Паводле А. Борыка ўдзельнічаў у беларускім павятовым з’езде ў Гродне ў снежні 1918 года ў якасці прадстаўніка Віленскай беларускай рады. Арганізатар антыпольскага партызанскага руху на Гродзеншчыне ў пачатку 1920-х гадоў.
Поўны спіс імёнаў
Апошнія каментарыі:
|
|
sajtawik! A czy chciałbyś, bu o Tobie mówili: ruski, czy białoruski - wszystko kacapy!? Przypuszczam, że NIE. Twoje porównanie Polaków do Rosjan wynika po prostu z marnej wiedzy historycznej i głowy naładowanej sowiecką propagandą. Życzę Ci powodzenia, bo przypuszczam, że na rzeczową dyskusję jeszcze za wcześnie... |
|
|
Prosze Pana (czy terz Panni) ostatniego komentatora zobaczyc rze te slowa pohodza z gazety 1920 roku wydania. TO JEST CYTATA. Prosze czytac texty uwarznej. Ale co sie tyczy moih pogladow na sprawie to jestem z ta cytata zgodny, malo co sie zmienilo. Dla mnie co polak, co moskal. |
|
|
"У Горадні бушавала польская чорная сотня, каторая, карыстаючыся з прыходу немцаў, захацела спалянізаваць гэтае спрадвечнае беларускае места і з гэтай мэтаю натужала ўсе свае сілы". Autorowi tego tekstu proponuje terapię w oddziale zamkniętym, albo od razu operację ucisku na mózg. Większych bzdur chyba nikt nigdy nie napisał. Okazuje się, że tak jak w czasach Orzeszkowej, tak i teraz NIC nie warto robić dla tak zwanych Białorusinów, bo i tak na koniec 'sviadomyja' kopną cię w tyłek. |
Праглядзець усе выказванні (Усяго 8)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Лірыка...
|
Шлях дадому
|
Ад’язджаючы з родных мясцін,
Заўжды цвёрда кажы: Вярнуся!
Ў яркім бляску іншых краін
Ты не забывай Беларусі.
Табе будуць казаць, што там лепей,
Лягчэй верыць, вальней лётаць...
Можа й так. Але мне – ведай –
Не заменіць нават Ніл Нёмна.
Не змяняю на Вечны Рым
Брукаваных вулак Гародні...
Разам з кім буду йсці ці адзін –
Я з дарогі дадому не збочу.
vyazen2904
| Дасылайце свае вершы пра Гародню
|
|
Помнік
| |
Піўзавод
|
|
|
|
Слаўнае імя
Тарашкевіч Браніслаў Адамавіч (8 (20).01.1892 – 29.11.1938) аўтар першай беларускай граматыкі, адзін з лідэраў БСГ, сябра БНК, дырэктар Віленскай беларускай гімназіі, адзін з заснавальнікаў ТБШ, перакладчык на беларускую мову паэмы А. Міцкевіча «Пан Тадэвуш» |
Чытайце ў Бібліятэцы
Дата заснавання Гродна як гісторыка-краязнаўчая праблема
17 верасня 2007 года
Многія гарадзенцы заблыталіся. Святкаваць 880-цігоддзе горада пачалі ў гэтым 2007-м годзе. А на Палацы тэктыльшчыкаў вісеў плакат з шарыкаў – Гродно, 1128 год. Дык калі з’явілася (а дакладней, калі была ўпершыню згадана ў летапісах) Горадня. Аказваецца дакладна ў 1127 годзе. Чыноўнікі проста не хочуць занадта “загружацца” і выбралі кампрамісны варыянт. Прапануем артыкул Алеся Пятровіча Госцева, з якога вы даведаецеся, чаму Горадзен згаданы быў упершыню менавіта ў 1127 годзе. Гораду ўжо 880-год.
Глядзець
|
|
Рэканструкцыя - аднаўленне чаго-небудзь па апісаннях ці рэштках, якія захаваліся (Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы, 1999)
|
|
|
|