|
| Ластоўскі Вацлаў Юстынавіч 24.12.1882 – 23.01.1938
фактычны ўладальнік Віленскай «Беларускай кнігарні», старшыня ўраду БНР ад Народнай Рады, дырэктар Беларускага дзяржаўнага музея, арганізатар антыпольскага партызанскага руху на Гродзеншчыне ў пачатку 1920-х гадоў
Псеўд.: Власт, Юры Верашчака, Арцём Музыка, Сваяк, Пагашчанін, Ю. Сулімірскі і інш.
Каталік, але згодна ўласнай аўтабіяграфіі, у ягонай сям’і былі “ўніяцкія традыцыі”. Паходзіў з сям’і беззямельных сялян засценака Калеснікаў Дзісненскага пав. Віленскай губ. У 1904-1905 гадах слухаў лекцыі ў Пецярбургскім універсітэце. З 1906 года ў Рызе, дзе займаўся самаадукацыяй. Там жа далучыўся да беларускага руху. З сакавіка 1909 года – у Вільні. У 1902 годзе сябра Польскай сацыялістычнай партыі ў Літве, у 1906-1908 гадах – БСГ. У 1915 годзе ўваходзіў у склад партыі «Хрысціянская злучнасць». Рэдактар шэрагу беларускіх газет. Пад час Першай сусветнай вайны быў фактычным уладальнікам Віленскай «Беларускай кнігарні» і Беларускага выдавецкага таварыства. У 1918-1919 гадах – сябра Віленскай беларускай рады. У сакавіку 1918 годзе быў у складзе Рады БНР. У канцы 1918 года ўзначаліў Беларускае прадстаўніцтва пры літоўскай Тарыбе. Беларускі аташэ пры літоўскім пасольстве ў Берліне. Са снежня 1919 года – старшыня ўраду БНР ад Народнай Рады. У лютым 1920 года пераехаў у Рыгу, потым у Коўна. З 1919 па 1920 год быў сябрам БПСР. Уваходзіў у Камітэт загранічных груп БПСР. Быў старшынём Сувязі нацыянальна-дзяржаўнага вызвалення Беларусі. Удзельнік І-й Усебеларускай канферэнцыі ў Празе ў верасні 1921 года. 20 красавіка 1923 года падаў у адстаўку з пасады прэм’ер-міністра. Працаваў у Міністэрстве беларускіх справаў у Літве. У красавіку 1927 года пераехаў у БССР. Працаваў дырэктарам Беларускага дзяржаўнага музея, загадчыкам кафедры этнаграфіі пры Інбелкульце. У 1928 годзе – акадэмік АН Беларусі. 20 лістапада 1929 года вызвалены з пасады нязменнага сакратара АН Беларусі. 6 снежня 1930 года пазбаўлены звання акадэміка. 21 ліпеня 1930 года арыштаваны Томскім ДПУ. Высланы на 5 гадоў у Саратаў, дзе працаваў у аддзеле рэдкіх рукапісаў бібліятэкі Саратаўскага універсітэта. Паўторна арыштаваны 20 жніўня 1937 года. 23 студзеня 1938 года прыгавораны да расстрэлу. Рэабілітаваны ў 1958 і 1988 гадах.
Магчыма, быў у Гродне на пачатак 1910-х гадоў, аб чым ускосна сведчыць ягоны верш прысвечаны Каложы, і ў 1916-1917 гадах па справах Гродзенскай беларускай школы. Паводле А. Борыка ўдзельнічаў у беларускім павятовым з’езде ў Гродне ў снежні 1918 года ў якасці прадстаўніка Віленскай беларускай рады. Арганізатар антыпольскага партызанскага руху на Гродзеншчыне ў пачатку 1920-х гадоў.
Поўны спіс імёнаў
Апошнія каментарыі:
|
|
to zet000 Ганарыцца - прынамсі памятаць і паспрабаваць зразумець. Аднак і даваць ацэнку ўсяго, што было зроблена. А наконт паганцаў... Я амаль упэўнены, што Вам на самой справе напляваць на Другую Сусветную. Інакш, Вы б не карысталіся нацыскай лексікай! |
|
|
"1944 годзе быў абраны сябрам Беларускай цэнтральнай рады. Быў генеральным інспектарам «беларускага вызваленчага войска», якое фарміравалася на тэрыторыі Германіі." - круто??????????????!!!!!!!есць чым ганарыцца, яўэ ўспомніця пра СС Беларусь ...паганцы беларутэны |
|
|
Дзякуй вялікі, можа напішаце які матэрыльчык пра Льва Бакста кароценькі. вывесім на нашым сайце. |
Праглядзець усе выказванні (Усяго 12)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Лірыка...
|
Grodnienko
|
Oj Grodnienko, oj Grodnienko.
Ciebie kocha ktoś tak cienko,
że nie minie pokolenie,
jak zostaną z ciebie cienie.
Wszystko w tobie przebudują,
przefarbują, przemalują,
że nie będzie ani śladu
dawniejszego w tobie ładu.
Twoją przeszłość i pamiątki
historyczne cudne kątki,
zniszczą fale nowej mody,
nowych ludzi blufarody.
Smutne w prasie było zdanie:
pan Jodkowski na wygnanie
został z Grodno przeniesiony,
choć tu działał niestrudzony.
Szperał, zbierał, badał, skłądał,
przeszłość polską opowiadał...
W każdym innym świata kraju
jest w szlachetnym to zwyczaju,
by nagrodzić takich ludzi,
których praca podziw budzi.
Lecz inaczej dzisiaj w Grodnie.
Cenią pracę tu niegodnie,
zamiast dzięki i uznania
każą dzielic los wygnania.
Ksiądz Ludwik Sawoniewski, 1936 r.
Паводле: Magazyn Polski. 1995.
№1 (15). S. 24-25
| Дасылайце свае вершы пра Гародню
|
|
Помнік
| |
Канструктывізм па вул. Горкага (знесены)
|
|
|
|
Слаўнае імя
Станішэўская Тэкля (1898 – 21.05.1919) першая беларуская настаўніца ў Гродне |
Чытайце ў Бібліятэцы
Сцяпан Стурэйка. Гродна ў вайне 1654—1667 гг.
3 снежня 2007 года
Гісторык Сцяпан Стурэйка расказвае аб гісторыі наша горада пад час спусташальнай трынаццацігадовай вайны паміж Расіяй і Рэччу Паспалітай, калі наш горад упершыню быў акупаваны маскоўскім войскам.
Глядзець
|
|
Рэканструкцыя - аднаўленне чаго-небудзь па апісаннях ці рэштках, якія захаваліся (Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы, 1999)
|
|
|
|