МГА Гісторыка

РЭКАНСТРУКЦЫЯ

Аналітыка
У прэсе
Фотахроніка
Горадня заўтра

ГІСТОРЫЯ

Галерэя
Слаўныя імёны
Бібліятэка

 

Гасцёўня
Статыстыка
Апошнія каментарыі
Альтэрнатыва
Каложа
Савецкая пл.
Савецкая вул.
Стары мост
Транспартная сістэма
Замкі
Новы Свет
Канструктывізм
Парк Жылібера
Гарадніца
Археалогія
Грамадская актыўнасць
Замежны вопыт
Экалогія

Пошук па сайце

Google

Дзекуць-Малей Лукаш (Лука) Мікалаевіч
1.10.1888 – 20.01.1955

адзін з ініцыятараў стварэння Грамады беларускай моладзі, прасвітар беларускіх баптыстаў і прапаведнік, выдавец малітоўніка на беларускай мове, перакладчык рэлігійных тэкстаў

Нарадзіўся ў Слоніме, а па іншых звестках – у Слонімскім павеце. Атрымаў настаўніцкую адукацыю. Баптыст, быў слухачом двухгадовых біблейскіх курсаў у Пецярбургу. Сябра БПС-Р. У канцы 1918 года быў прызначаны літоўскім урадам камісарам крэйзу Крынкі–Лунна. Быў арыштаваны польскімі ўладамі 13 лютага 1919 года і ў красавіку 1919 года. Восенню 1919 года скончыў беларускія настаўніцкія курсы ў Вільні. У канцы 1919 года неаднаразова быў у Варшаве і Мінску. З 1921 года – сябра Беларускага таварыства дапамогі ахвярам вайны. З канца 1921 года жыў у Брэсце, дзе прапагандаваў баптызм. Яшчэ з 1920 года супрацоўнічаў з Грэгарам - кіраўніком баптысцкай місіі ў Лодзі. У маі 1922 года менавіта Л. Дзекуць-Малей хрысціў вядомага дзеяча “Зялёнага дубу” У. Ксяневіча-“Грача”. У 1920-1924 гадах пераклаў 17 рэлігійных брашур на беларускую мову, у тым ліку разам з А. Луцкевічам выдаў у 1931 годзе “Новы Запавет” і “Псалмы”. 19 чэрвеня 1941 года быў арыштаваны ў Брэсце органамі НКУС і прыгавораны да смяротнага пакарання. Вызвалены разам з прыходам нямецкіх войскаў. У гады вайны быў прасвітарам беларускіх баптыстаў на акупаванай тэрыторыі Беларусі. У 1942 годзе ў Мінску выдаў малітоўнік на беларускай мове. У 1943 годзе за дапамогу мясцовым яўрэям быў высланы нямецкімі ўладамі ў лагер працы ў Ліпяны каля Шчэціна. Удзельнічаў у ІІ-ім Усебеларускім кангрэсе. У 1944-1945 гадах жыў у Нямеччыне. З 1946 года – у Польшчы. З сакавіка 1947 года па сакавік 1949 года – баптыскі прапаведнік і акруговы прасвітар у Гданьску.

Удзельнік Гродзенскага беларускага сялянскага з’езду 15-16 снежня 1918 года, на якім быў абраны ў Гродзенскую павятовую раду і аргкамітэт па скліканню Краёвага беларускага з’езду. Прыязджаў у Гродна з Крынак 30 снежня 1918 года і 16 студзеня 1919 года. Сябра Камітэту нацыянальнага адраджэння Беларусі, клуба «Беларуская хатка». Адзін з ініцыятараў стварэння Грамады беларускай моладзі ў маі 1919 года. Скарбнік арганізацыі і акцёр яе драматычнай секцыі. 26 сакавіка разам з П.Аляксюком удзельнічаў у беларуска-польскіх перамовах у Гродне. З ліпеня 1919 года - старшыня Гродзенскай центральнай беларускай настаўніцкай рады, з чэрвеня 1920 года – Гродзенскай беларускай школьнай рады. Уваходзіў у склад прэзідыўма Цэнтральнай беларускай школьнай рады ў Мінску. Кіраўнік беларускага дзіцячага прытулку. Восенню 1919 года змяніў ад’ехаўшага П.Аляксюка ў складзе Гродзенскай гарадской рады. У сярэдзіне лістапада 1919 года адаслаў у Вільню пратэст ад імя гродзенскіх беларускіх арганізацый супраць літоўскіх замахаў на Гродзеншчыну. 20 лістапада 1919 года А. Луцкевіч перадаў пры сустрэчы Ю. Пілсудскаму сабраныя Л. Дзекуць-Малеям матэрыялы аб перашкодзе з боку польскіх уладаў у адкрыцці беларускіх школак на Гродзеншчыне. 29 лістапада 1919 года атрымаў ад А. Луцкевіча для беларускіх арганізацый Гродзеншчыны 25 тысяч марак. Тады ж, магчыма, хварэў на тыф і быў арыштаваны ў трэці раз. У пачатку 1920 года – сябра Гродзенскага БНК. 19 ліпеня 1920 года, падчас польскай эвакуацыі з Гродна, В. Іваноўскі выдаў яму з Цэнтральнай касы БНР 2 тысячы марак грашовага крэдыту. У канцы ліпеня – жніўні 1920 года Л. Дзекуць-Малей з’яўляўся кіраўніком пададдзелу яслей і прытулкаў пры аддзеле сацзабеспячэння Гродзенскага рэўкому. Паводле У. Шалешкі Л. Дзекуць-Малей узначальваў секту Гродзенскіх баптыстаў і, нават, выпускаў уласны баптысцкі друкаваны орган на беларускай мове. Летам 1921 года зноў арыштаваны і вывезены ў Беластоцкую турму.

Праціўнікам Л. Дзекуць-Малея ў Гродне выступаў Я. Антонаў, які абвінавачваў яго ў супрацоўніцтве з польскім школьным інспектарам Р. Вазнякоўскім. “Ад вучыцельскай Рады, - пісаў Я. Антонаў у 1921 годзе, - на чале якой… з дазволу інспектара Вазнякоўскага, пры дапамозе Аляксюка, часова стаяў Дзекуць-Малей, засталася толькі на дзьвярах картонная вывеска…, а ад усіх беларускіх школ – адна школа ў Горадні… Беларускія дзеячы цэнтру (Смоліч і інш.) прэзувелічана ацанілі прасветную (па несвядомасці, зразумела) дзейнасць Дзекуць-Малея і амаль адпушчалі срэдства ў яго распараджэнне. Вучыцелі Гродзеншчыны мне заяўлялі, што на школу ад Дзекуць-Малея нічога не атрымлівалі. У Менску ж сакратар Цэнтральнай беларускай вучыцельскай рады заяўлял мне, што Дзекуць-Малею выдадзена 40 тысяч марак на школу. У апошні час Дзекуць-Малей быў апекуном Гродзенскага дзіцячага прытулку і там аказаўся “вялікі перарасход” у апекаемай ім адзежы…”.

Быў жанаты на Серафіме Кішко, загадчыцы Гродзенскай прытулкавай беларускай школы. Меў траіх дзяцей: Серафіму (13.3.1928 г.н.), Альжбету (8.2.1929 г.н.) і Данеля (6.4.1930 г.н.).

Летам 1920 года жыў у Гродне па адрасе: вул. Сафійская, 4.

Поўны спіс імёнаў


Дадаць каментарый
Імя*:
E-mail:
Каментарый*:
два чатыры сем пяць - увядзіце гэты код лічбамі (цифрами)*


* - палі, абавязковыя да запаўнення

Апошнія каментарыі:

Marie

16-05-2008, 17:57

sajtawik! A czy chciałbyś, bu o Tobie mówili: ruski, czy białoruski - wszystko kacapy!? Przypuszczam, że NIE. Twoje porównanie Polaków do Rosjan wynika po prostu z marnej wiedzy historycznej i głowy naładowanej sowiecką propagandą. Życzę Ci powodzenia, bo przypuszczam, że na rzeczową dyskusję jeszcze za wcześnie...

  

sajtawik

13-05-2008, 23:55

Prosze Pana (czy terz Panni) ostatniego komentatora zobaczyc rze te slowa pohodza z gazety 1920 roku wydania. TO JEST CYTATA. Prosze czytac texty uwarznej. Ale co sie tyczy moih pogladow na sprawie to jestem z ta cytata zgodny, malo co sie zmienilo. Dla mnie co polak, co moskal.

  

Marie

12-05-2008, 15:52

"У Горадні бушавала польская чорная сотня, каторая, карыстаючыся з прыходу немцаў, захацела спалянізаваць гэтае спрадвечнае беларускае места і з гэтай мэтаю натужала ўсе свае сілы". Autorowi tego tekstu proponuje terapię w oddziale zamkniętym, albo od razu operację ucisku na mózg. Większych bzdur chyba nikt nigdy nie napisał.
Okazuje się, że tak jak w czasach Orzeszkowej, tak i teraz NIC nie warto robić dla tak zwanych Białorusinów, bo i tak na koniec 'sviadomyja' kopną cię w tyłek.

  
Праглядзець усе выказванні (Усяго 8)

Галоўная | Аналітыка | Артыкулы ў прэсе | Фотахроніка | Галерэя | Слаўныя імёны | Бібліятэка | Гасцёўня | Апошнія каментарыі | Статыстыка наведванняў

Архітэктура Гродна па-беларуску і па-руску Architektura Grodna po-polsku Architecture of Hrodna in English Architektur Garthen in Deutsch

Лірыка...


На Каложы ў Горадні


У час прадаўны 
Княгіні апраметнай –
Багіні Марвы
Быў тут святарны гай.
На клажах з смольных дрэў
У санях ці чаўне
Наш прашчур тут гарэў.
Згодам,
Падзеяў звыклым ходам,
Ў багамільства ўпаўшы сець,
Якісь мясцовы валадар
Збяёдзіў храм,
У сцены побач з цэннай
Грэцкай плінтай
Паклаў старых багоў алтар
І прадзедаў сваіх прысок.
Панура зецыяць да цяпер
З амшэлых сцен пустыя жальнікі.
Калі ж святар у алтары запяе,
У жальніках і вые і гудзе…
Што знача гэты разгамон?
Ці то – паган пакайны стогн,
Ці мо палайка замагільная,
Пакрыўдна-абурлівая?..

Вацлаў Ластоўскі

Дасылайце свае вершы пра Гародню


Помнік

Калючынская 23

Слаўнае імя

Ламашэвіч Надзея, Ламашэвічанка (? – ?)
актрыса Гродзенскай беларускай трупы, сябра Гродзенскай гарадской управы ТБШ, кіраўнік беларускай кнігарні, прадстаўнік БСРПК “Змаганне” у Гродне, адна з аўтараў аднаднеўкі “Пралом”

Прапановы па развіцці транспартнай сістэмы горада Гродна
Гродна, люты 2007 года
Гарадзенскімі і менскімі гісторыкамі падрыхтаваны альтэрнатыўны праект уладкавання транспартнай сістэмы ў гістарычным цэнтры Гродна Глядзець


Чытайце ў Бібліятэцы

Да пытаньня пасьляваенных будынкаў у староўцы Горадні – дзясятка “шэдэўраў” савецкай бязгусьціцы
У 60-80 гг. староўцы Горадні былі нанесеныя прэвэнтыўныя ўдары шэрагам “шэдэўраў”. Тое што ня зьнішчыла другая сьвятовая вайна, дабіла савецкая бязгусьціца. Пасьля гэтага ў ключавых асях архітэктонікі Горадні зьявіліся незалечныя раны, якія да сёньняшняга дня не загойваючыся звыродзяць складзены стагодзьдзямі кшталт нашага старога горада. Глядзець


Вядомыя людзі пра "рэканструкцыю"

Кася Камоцкая, бард:
Гародня – адзіны горад у Беларусі, у якім захавалася вялікая плошча старых забудоваў. Знішчаць гэта – вялікае злачынства. Тое, што свядомыя грамадзяне кансалідуюцца, каб абараняць свой горад, безумоўна, добра. Але наўрадці ўлады прыслухаюцца да іх. У Менску сітуацыя аналагічная. У мяне такое адчуванне, што усё гэта робіцца свядома, каб пазбавіць людзей сувязі з продкамі. Каб і гісторыі ў беларусаў не было.
Меркаванні збіраюцца моладзевай інтэрнэт-газетай “Твой стыль”

“Гістарычная памяць - гэта падмурак патрыятызма і любові, падмурак шляхетнага пачуцця любові і павагі чалавека да сваёй Бацькаўшчыны. Нам добра вядома, да чаго можа прывесці занядбанне гістарычнага мінулага, таптанне правераных стагоддзямі маральных каштоўнасцяў, на якіх трымаецца пераемнасць пакаленняў. Непазбежным наступствам гэтага занядбання памяці з'яўляецца разбурэнне дзяржаваў і гуманітарныя катастрофы, якія прыводзяць да чалавечых ахвяраў, шматлікіх трагедый у лёсах людзей і цэлых краін”

А.Р. Лукашэнка
з прамовы падчас асвячэння ракі святой Ефрасінні Полацкай


Рэканструкцыя - аднаўленне чаго-небудзь па апісаннях ці рэштках, якія захаваліся
(Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы, 1999)


Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка  KAMUNIKAT.ORG

Save Hrodna !

Моладзевы інтэрнэт-праект 'Твой стыль'

Нашыя дзеткі

Радзіма майго духу

МГА Гісторыка: Робім гісторыю разам !

Rating All.BY

ewropa.blox.pl

Архітэктура Гродна: гісторыя і сучаснасць