|
| Гадлеўскі Вінцэнт Янавіч 16.11.1888 – восень 1943
адзін з арганізатараў з’езду беларускага каталіцкага духавенства ў маі 1917 года і заснавальнікаў Беларускай хрысціянска-дэмакратычнай партыі, сябра Рады БНР, аўтар прац на рэлігійную тэматыку
Нарадзіўся ў в. Шурычы Баярскай гміны Ваўкавыскага павета ў сям’і сталяра. У 1899 годзе скончыў пачатковую вучэльню ў Поразаве. Вучыўся ў Варшаўскай гімназіі. У 1908-1911 гадах вучыўся ў Віленскай каталіцкай духоўнай семінарыі, у 1912-1916 гадах – у Пецярбургскай каталіцкай духоўнай акадэміі. Тут актыўна ўключыўся ў беларускі рух, працаваў у беларускім гуртку, выступаў з рэфератамі. У 1916-1918 гадах служыў у Мінскай курыі. У сакавіку 1917 года ўдзельнічаў у з’ездзе беларускіх нацыянальных арганізацый. Сябра Беларускага нацыянальнага камітэту. Адзін з арганізатараў з’езду беларускага каталіцкага духавенства ў маі 1917 года і заснавальнікаў Беларускай хрысціянска-дэмакратычнай партыі. Удзельнік І-га Усебеларускага з’езду ў снежні 1917 года. Сябра Рады БНР. У 1918 годзе пераведзены ў Нясвіж, дзе быў вікарыям, школьным інспектарам, сябрам гарадской рады. У 1921-1927 гадах – пробашч у Жодзішках. Праследаваўся польскімі ўладамі за карыстанне беларускай мовай у касцёле. У 1925 годзе (двойчы ) і 1926 годзе сядзеў у турме ў Вільні; у 1927-1928 гадах зняволены ў Варшаве. З 1929 года жыў у Вільні, быў прэфектам школы пры Бернардзінскім манастыры. З 1933 года – старшыня цэнтральнай управы Беларускага інстытуту гаспадаркі і культуры. Выдавец і рэдактар газеты “Беларускі фронт” у 1936-1939 гадах. Аўтар прац на рэлігійную тэматыку. У верасні 1939 года пераехаў у Коўна, у 1940 годзе – у Варшаву. Удзельнік нарады беларускіх арганізацый у Берліне ў чэрвені 1941 года, сябра Беларускага нацыянальнага цэнтру. Падчас нямецкай акупацыі служыў у Мінску ксяндзом, а з верасня 1941 года – галоўным школьным інспектарам пры Генеральнам камісарыяце Беларусі. Быў сябрам галоўнай рады Беларускай народнай самапомачы. Забіты гітлераўцамі за беларускую дзейнасць.
У 1906 годзе ў Гродне экстэрнам здаў экзамен за курс гімназіі.
Поўны спіс імёнаў
Апошнія каментарыі:
|
|
sajtawik! A czy chciałbyś, bu o Tobie mówili: ruski, czy białoruski - wszystko kacapy!? Przypuszczam, że NIE. Twoje porównanie Polaków do Rosjan wynika po prostu z marnej wiedzy historycznej i głowy naładowanej sowiecką propagandą. Życzę Ci powodzenia, bo przypuszczam, że na rzeczową dyskusję jeszcze za wcześnie... |
|
|
Prosze Pana (czy terz Panni) ostatniego komentatora zobaczyc rze te slowa pohodza z gazety 1920 roku wydania. TO JEST CYTATA. Prosze czytac texty uwarznej. Ale co sie tyczy moih pogladow na sprawie to jestem z ta cytata zgodny, malo co sie zmienilo. Dla mnie co polak, co moskal. |
|
|
"У Горадні бушавала польская чорная сотня, каторая, карыстаючыся з прыходу немцаў, захацела спалянізаваць гэтае спрадвечнае беларускае места і з гэтай мэтаю натужала ўсе свае сілы". Autorowi tego tekstu proponuje terapię w oddziale zamkniętym, albo od razu operację ucisku na mózg. Większych bzdur chyba nikt nigdy nie napisał. Okazuje się, że tak jak w czasach Orzeszkowej, tak i teraz NIC nie warto robić dla tak zwanych Białorusinów, bo i tak na koniec 'sviadomyja' kopną cię w tyłek. |
Праглядзець усе выказванні (Усяго 8)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Лірыка...
|
Вандроўка па Гародні
з Уладзімірам Караткевічам
вясной 1965
|
– Ці памятаеш,
як нас запрасіла гісторыя
і мы сустрэліся ранкам
каля замка Баторыя?
На нас не зірнулі сфінксы
Аўгуста Трэцяга з брамы.
Падышлі да руін,
прыселі
на скляпенняў строгія рамы.
Як быццам здалёк аднекуль,
з глыбінь таемных вякоў,
забіты ў семнаццатым веку,
апошні рыкае тур.
Глядзелі на левы бераг,
адтуль напор крыжакоў
спіхнуў плечуком каменным
у Нёман магутны мур.
У фарным касцёле апосталы
пяты век выступаюць на сходзе.
Каторы з раскрытай кнігай,
да цябе падобны, Валодзя.
…Тут Браніслаў Тарашкевіч
наіўныя добрыя вочы
сляпіў у турэмнай цалі,
запісваў нам правілы
беларускай граматыкі,
каб памылкі паправілі,
што натварылі, наспех
натуючы апаўночы справы…
Ігнат Дварчанін,
другі беларускі пасол,
за езуіцкім мурам
прадаўжаў сваю сцежку вязня.
І Піліп Сямёнавіч Пестрак
па-блазенску з трыбуны лясне:
– У Гародню ездзіць люблю,
у турме тут карміў прусоў.
Ад вуліцы Каліноўскага –
чыстага бору струна.
Снуецца з Нёмана горад,
як ніткі з верацяна.
Данута Бічэль-Загнетава
| Дасылайце свае вершы пра Гародню
|
|
Помнік
| |
Флігель палаца адміністратара XVIII ст. (знесены)
|
|
|
|
Слаўнае імя
Кізевіч Піліп (15.11.1893 – ?) сябра Гродзенскай гарадской управы ТБШ і сябра Галоўнай управы ТБШ, на яго імя было аформлена валоданне беларускай кнігарняй у Гродне |
Чытайце ў Бібліятэцы
Гродзенскі гарвыканкам забараніў школьнікам удзельнічаць у канферэнцыі
30 красавіка 2008 года
Па загаду гарвыканкама з праграмы гарадской школьнай канферэнцыі выкінуты прозвішчы вучняў, якія прымалі ўдзел у абароне цэнтра Гродна
Глядзець
|
|
Рэканструкцыя - аднаўленне чаго-небудзь па апісаннях ці рэштках, якія захаваліся (Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы, 1999)
|
|
|
|