|
Варонка Язэп Якаўлевіч, літ. псеўданім В. Палянскі 4.(17).04.1891 – 4.06.1952
актыўны грамадска-палітычны дзеяч, адзін з ініцыятараў абвяшчэння незалежнасці БНР, адзін з заснавальнікаў у Гродне таварыства «Бацькаўшчына»
Паходзіць з Сакольскага павету. Быў вольным слухачом юрыдычнага факультэта Пецярбургскага універсітэту, адкуль быў выключаны ў 1914 годзе за неўнясенне платы за навучанне. Супрацоўнічаў з пецярбургскімі газетамі. З чэрвеня 1917 уваходзіў у ЦК БСГ. Да снежня 1917 года ўзначальваў Петраградскі камітэт Беларускага таварыства дапамогі пацярпелым ад вайны. Прадстаўляў беларусаў у Дзяржаўным камітэце па справах народнай адукацыі ў Петраградзе. Старшыня Выканкаму І Усебеларускага з’езду. Адзін з ініцыятараў абвяшчэння незалежнасці БНР. З лістапада 1922 года старшыня таварыства «Беларуская грамада» у Коўне. У 1923 годзе выехаў у ЗША. Узначальваў Беларуска-амерыканскую нацыянальную асацыяцыю, уваходзіў у кіраўніцтва Беларуска-амерыканскай нацыянальнай Рады. Выдаваў у ЗША газету «Белорусская трибуна»; вёў беларускія і рускія праграмы на чыкагскім радыё.
Я. Варонка прыязджаў у Гродна 3 студзеня 1919 года ў якасці міністра беларускіх справаў пры літоўскім урадзе. З 10 па 15 студзеня і з 5 па 18 сакавіка ездзіў па службовых справах у Коўна, а з 13 па 16 лютага – у Беласток. Канчаткова пераехаў з Гродна ў Коўна 26 сакавіка 1919 года. 18 красавіка 1919 года па дарозе ў Варшаву быў праездам у Гродне разам з французкай місіяй на чале з палкоўнікам К. Рэбулем. Граматай ад 20 студзеня 1919 года пацвердзіў, што Гродзенскі, Сакольскі, Беластоцкі, Бельскі, Ваўкавыскі, Белавежскі, Слонімскі, Аўгустоўскі і Лідскі паветы з’яўляюцца часткай літоўскай дзяржавы. 21 студзеня 1919 года ўзначаліў створаны пры міністэрстве беларускіх справаў вайсковы сакратарыят. 18 лютага разам з прадстаўніком літоўскага ўраду А. Жылінскім зрабіў агляд 1-га Гродзенскага беларускага палку. 25 лютага 1919 года Я. Варонка звярнуўся ў Коўна з праектам рэарганізацыі кіраўніцтва палку. Рэдактар гродзенскай газеты «Беларускі народ». Выпусціў два нумары: 20 студзеня і 5 лютага 1919 года. Адзін з заснавальнікаў у Гродне таварыства «Бацькаўшчына». Ягоная палітыка ў Гродне на пасадзе міністра беларускіх справаў выклікала нездаволенасць з боку часткі беларускіх дзеячоў.
Поўны спіс імёнаў
Апошнія каментарыі:
|
|
sajtawik! A czy chciałbyś, bu o Tobie mówili: ruski, czy białoruski - wszystko kacapy!? Przypuszczam, że NIE. Twoje porównanie Polaków do Rosjan wynika po prostu z marnej wiedzy historycznej i głowy naładowanej sowiecką propagandą. Życzę Ci powodzenia, bo przypuszczam, że na rzeczową dyskusję jeszcze za wcześnie... |
|
|
Prosze Pana (czy terz Panni) ostatniego komentatora zobaczyc rze te slowa pohodza z gazety 1920 roku wydania. TO JEST CYTATA. Prosze czytac texty uwarznej. Ale co sie tyczy moih pogladow na sprawie to jestem z ta cytata zgodny, malo co sie zmienilo. Dla mnie co polak, co moskal. |
|
|
"У Горадні бушавала польская чорная сотня, каторая, карыстаючыся з прыходу немцаў, захацела спалянізаваць гэтае спрадвечнае беларускае места і з гэтай мэтаю натужала ўсе свае сілы". Autorowi tego tekstu proponuje terapię w oddziale zamkniętym, albo od razu operację ucisku na mózg. Większych bzdur chyba nikt nigdy nie napisał. Okazuje się, że tak jak w czasach Orzeszkowej, tak i teraz NIC nie warto robić dla tak zwanych Białorusinów, bo i tak na koniec 'sviadomyja' kopną cię w tyłek. |
Праглядзець усе выказванні (Усяго 8)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Лірыка...
|
Максімаў домік ў Гародні
|
Новы Свет зусім ня новы
Побач – сад стары кляновы
На Малой Садовай вулцы,
Вулцы – згорбленай бабульцы,
Наш, амаль вясковы домік,
На забытых вершаў томік,
На снапок валошкаў польных,
Запрашае ўсіх бяздольных,
Хто згубіўся ў часе нудным,
Хто жыве жыццём няўклюдным,
Хто ў натоўпе нібы ў полі,
Хто сяброў не меў ніколі, -
Запрашае абагрэцца
да паэтавага сэрца.
За драўлянымі дзвярыма
непаўторны свет Максіма.
Данута Бічэль
| Дасылайце свае вершы пра Гародню
|
|
Помнік
| |
Пажарная вежа
|
|
|
|
Слаўнае імя
Пануцэвіч (Папуцэвіч) Вацлаў (1910 – 25.08.1991) адзін з арганізатараў “руху маладых адраджэнцаў”, рэдактар часопіса “25 сакавіка”, кіраўнік Задзіночання беларускіх скаўтаў у эміграцыі, віцэ-старшыня Беларуска-амерыканскага каталіцкага таварыства, аўтар працы «Гарадзеншчына ў нацыянальным руху ў 1918-1919 гадах» |
Прапановы па развіцці транспартнай сістэмы горада Гродна
Гродна, люты 2007 года
Гарадзенскімі і менскімі гісторыкамі падрыхтаваны альтэрнатыўны праект уладкавання транспартнай сістэмы ў гістарычным цэнтры Гродна
Глядзець
|
Чытайце ў Бібліятэцы
Дата заснавання Гродна як гісторыка-краязнаўчая праблема
17 верасня 2007 года
Многія гарадзенцы заблыталіся. Святкаваць 880-цігоддзе горада пачалі ў гэтым 2007-м годзе. А на Палацы тэктыльшчыкаў вісеў плакат з шарыкаў – Гродно, 1128 год. Дык калі з’явілася (а дакладней, калі была ўпершыню згадана ў летапісах) Горадня. Аказваецца дакладна ў 1127 годзе. Чыноўнікі проста не хочуць занадта “загружацца” і выбралі кампрамісны варыянт. Прапануем артыкул Алеся Пятровіча Госцева, з якога вы даведаецеся, чаму Горадзен згаданы быў упершыню менавіта ў 1127 годзе. Гораду ўжо 880-год.
Глядзець
|
Вядомыя людзі пра "рэканструкцыю"
Руся, гурт “Індыга”: Наступны маразм уладаў, так хутка гісторыі ўвогуле не застанецца. На сённяшні дзень Горадня – адзін з нешматлікіх беларускіх гарадоў, у якім захавалася вялікая колькасць гістарычных помнікаў. На жаль, у Беларусі не існуе інстытуцыяў, якія б займаліся рэканструкцыяй прафесійна, таму нярэдка справа зводзіцца да таго, каб штосці падмазаць алейнай фарбай, схаваць... а часам і да культурнага забойніцтва. Калі ў моладзді Горадні хопіць сілаў перамагчы, я буду вельмі радая. Спадзяюся, што ўсё у вас атрымаецца!
Меркаванні збіраюцца моладзевай інтэрнэт-газетай “Твой стыль” |
|
“Гістарычная памяць - гэта падмурак патрыятызма і любові, падмурак шляхетнага пачуцця любові і павагі чалавека да сваёй Бацькаўшчыны. Нам добра вядома, да чаго можа прывесці занядбанне гістарычнага мінулага, таптанне правераных стагоддзямі маральных каштоўнасцяў, на якіх трымаецца пераемнасць пакаленняў. Непазбежным наступствам гэтага занядбання памяці з'яўляецца разбурэнне дзяржаваў і гуманітарныя катастрофы, якія прыводзяць да чалавечых ахвяраў, шматлікіх трагедый у лёсах людзей і цэлых краін”
А.Р. Лукашэнка з прамовы падчас асвячэння ракі святой Ефрасінні Полацкай
|
|
|
Рэканструкцыя - аднаўленне чаго-небудзь па апісаннях ці рэштках, якія захаваліся (Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы, 1999)
|
|
|
|