|
| Баліцкі Іосіф Мікалаевіч прыкл. 1898 – ?
настаўнік, старшыня Гродзенскай акружной управы ТБШ
Нарадзіўся ў в. Лаша прыкладна ў 1898 г. Скончыў Свіслацкую настаўніцкую семінарыю. У лістападзе 1923 года вярнуўся на радзіму з бежанства. З’яўляўся сябрам БПС-Р. Восенню 1924 года польскія ўлады забаранілі яму разам з А. Аршунам адчыніць беларускую школку ў в. Лаша. У верасні 1926 года быў абраны старшынём Гродзенскага павятовага камітэту БСРГ. Са снежня 1926 года старшыня Гродзенскай акружной управы ТБШ. Пад час вобыску ва Управе ТБШ 14 лютага 1927 года быў арыштаваны, аднак ужо ўвечары таго ж дня вызвалены. 12 лютага 1929 года Гродзенскі акружны суд прыгаварыў І. Баліцкага за нелегальны сход, што адбыўся 7 лістапада 1926 года ў в. Валатынь Эйсмантаўскай гміны, на 3 месяцы турмы, адклаўшы выкананне прыгавора на тры гады. Быў асуджаны як сябра БСРГ па “справе 56-ці” у 1928 годзе ў Вільні на 4 гады пазбаўлення волі. Магчыма, быў датэрмінова звольнены. Адзін з аўтараў аднаднеўкі “Пралом”, увесь тыраж якой быў канфіскаваны па загаду Гродзенскага старостсва 19 чэрвеня 1929 года. За ўдзел у выданні аднаднеўкі 9 ліпеня 1929 года І. Баліцкі быў зноў арыштаваны. Летам 1929 года асуджаны па артыкулу 102 крымінальнага кодэкса. Вызвалены ў лістападзе 1929 года. Паводле дадзеных Беластоцкага ваяводы, у пачатку 1930 года займаўся падрыхтоўкай сходу па стварэнню Гродзенскага акружнога праўлення ТБШ.
У сярэдзіне 1920-х гадоў жыў па адрасе: вул. Ажэшкі, 9.
Поўны спіс імёнаў
Апошнія каментарыі:
|
|
to zet000 Ганарыцца - прынамсі памятаць і паспрабаваць зразумець. Аднак і даваць ацэнку ўсяго, што было зроблена. А наконт паганцаў... Я амаль упэўнены, што Вам на самой справе напляваць на Другую Сусветную. Інакш, Вы б не карысталіся нацыскай лексікай! |
|
|
"1944 годзе быў абраны сябрам Беларускай цэнтральнай рады. Быў генеральным інспектарам «беларускага вызваленчага войска», якое фарміравалася на тэрыторыі Германіі." - круто??????????????!!!!!!!есць чым ганарыцца, яўэ ўспомніця пра СС Беларусь ...паганцы беларутэны |
|
|
Дзякуй вялікі, можа напішаце які матэрыльчык пра Льва Бакста кароценькі. вывесім на нашым сайце. |
Праглядзець усе выказванні (Усяго 12)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Лірыка...
|
Grodnienko
|
Oj Grodnienko, oj Grodnienko.
Ciebie kocha ktoś tak cienko,
że nie minie pokolenie,
jak zostaną z ciebie cienie.
Wszystko w tobie przebudują,
przefarbują, przemalują,
że nie będzie ani śladu
dawniejszego w tobie ładu.
Twoją przeszłość i pamiątki
historyczne cudne kątki,
zniszczą fale nowej mody,
nowych ludzi blufarody.
Smutne w prasie było zdanie:
pan Jodkowski na wygnanie
został z Grodno przeniesiony,
choć tu działał niestrudzony.
Szperał, zbierał, badał, skłądał,
przeszłość polską opowiadał...
W każdym innym świata kraju
jest w szlachetnym to zwyczaju,
by nagrodzić takich ludzi,
których praca podziw budzi.
Lecz inaczej dzisiaj w Grodnie.
Cenią pracę tu niegodnie,
zamiast dzięki i uznania
każą dzielic los wygnania.
Ksiądz Ludwik Sawoniewski, 1936 r.
Паводле: Magazyn Polski. 1995.
№1 (15). S. 24-25
| Дасылайце свае вершы пра Гародню
|
|
Помнік
| |
Мадэрн па Сацыялістычнай 44
|
|
|
|
Слаўнае імя
Варонка Язэп Якаўлевіч, літ. псеўданім В. Палянскі (4.(17).04.1891 – 4.06.1952) актыўны грамадска-палітычны дзеяч, адзін з ініцыятараў абвяшчэння незалежнасці БНР, адзін з заснавальнікаў у Гродне таварыства «Бацькаўшчына» |
Чытайце ў Бібліятэцы
Андрэй Чарнякевіч. Старонкі гісторыі Беларускай Гародні
Гэта гісторыя беларускага нацыянальна-вызваленчага руху ў нашым горадзе і яго ваколіцах у пачатку ХХ стагоддзя. Гэта далёка не поўная гісторыя змагання нашых слаўных продкаў гарадзенцаў за сваю незалежнасць у суверэннай Беларусі, гэта толькі нататкі, бы так мовіць першыя накіды такой гісторыі, але і гэта ўжо значная і вялікая работа. Дарэчы сказаць, вельмі шмат апавядае шаноўны аўтар і аб гісторыі многіх будынкаў, дзе адбываліся розныя лёсавызначальныя падзеі беларускай гісторыі і якія да сённяшняга дня ўпрыгожваюць наш горад.
Глядзець
|
|
Рэканструкцыя - аднаўленне чаго-небудзь па апісаннях ці рэштках, якія захаваліся (Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы, 1999)
|
|
|
|