|
Бакач Пятро 1.04.1907 – ?
удзельнік беларускага вызваленчага руху ў Заходняй Беларусі
Нарадзіўся 1 красавіка 1907 г. ў в. Казейкі Ізабэлінскай воласці Ваўкавыскага павету. У 1928 годзе скончыў Віленскую Беларускую гімназію. Вучыўся ў Віленскім унівэрсітэце. Удзельнічаў у беларускім вызваленчым руху ў Заходняй Беларусі. Арыштаваны польскай дэфэнзівай у 1931 годзе. У 1932 годзе асуджаны на 4 гады астрогу з пазбаўленнем правоў польскага грамадзянства на 5 год. Вызвалены 10 мая 1935 года. У канцы 1935 года пераехаў на сталае жыхарства ў Прагу. Уваходзіў у Беларускую Раду ў Празе. З лютага 1938 года, пасля смерці Тамаша Грыба, узначаліў Беларускі загранічны архіў. У гады Другой Сусветнай вайны ўваходзіў у Пражскі Беларускі нацыянальны камітэт. Далейшы лёс невядомы.
У 1931-1935 гадах адбываў пакаранне ў Гродзенскай турме.
Поўны спіс імёнаў
Апошнія каментарыі:
|
|
sajtawik! A czy chciałbyś, bu o Tobie mówili: ruski, czy białoruski - wszystko kacapy!? Przypuszczam, że NIE. Twoje porównanie Polaków do Rosjan wynika po prostu z marnej wiedzy historycznej i głowy naładowanej sowiecką propagandą. Życzę Ci powodzenia, bo przypuszczam, że na rzeczową dyskusję jeszcze za wcześnie... |
|
|
Prosze Pana (czy terz Panni) ostatniego komentatora zobaczyc rze te slowa pohodza z gazety 1920 roku wydania. TO JEST CYTATA. Prosze czytac texty uwarznej. Ale co sie tyczy moih pogladow na sprawie to jestem z ta cytata zgodny, malo co sie zmienilo. Dla mnie co polak, co moskal. |
|
|
"У Горадні бушавала польская чорная сотня, каторая, карыстаючыся з прыходу немцаў, захацела спалянізаваць гэтае спрадвечнае беларускае места і з гэтай мэтаю натужала ўсе свае сілы". Autorowi tego tekstu proponuje terapię w oddziale zamkniętym, albo od razu operację ucisku na mózg. Większych bzdur chyba nikt nigdy nie napisał. Okazuje się, że tak jak w czasach Orzeszkowej, tak i teraz NIC nie warto robić dla tak zwanych Białorusinów, bo i tak na koniec 'sviadomyja' kopną cię w tyłek. |
Праглядзець усе выказванні (Усяго 8)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Лірыка...
|
Каложа
|
Як анёл у жывым абліччы –
Храм васкрос на зямлі святой,
Каб на вечным гарэць Знічы
У абдымках з маёй душой.
Ад пакутаў пазбавіць ня зможа
Нават крыж ля старой сцяны,
Хоць і моліцца небу Каложа –
Ерэтычна маўчаць званы.
А ля храма дуб – як законнік,
Як пакінуты ў моры плыт,
Па царкве сумуе, гаротнік,
Як па Горадні князь Давыд.
Нібы колішні наступ крыжакаў,
Хвалі Нёмнавы рвуць валы.
Косці – сведчанні даўніх жахаў
Вымываюць з нутра гары.
Валянцін Дубатоўка
| Дасылайце свае вершы пра Гародню
|
|
Помнік
| |
Мадэрн па Сацыялістычнай 44
|
|
|
|
Слаўнае імя
Сівіцкая-Войцік Людвіка Антонаўна (18.09(30.09).1892 – 8.10.1991) адна з заснавальнікаў Гродзенскага гуртка беларускай моладзі, сябра Гродзенскага “Польскага самаадукацыйнага кола”, сакратар БНК, сябра Цэнтральнай рады беларускіх арганізацый, рэдактарка шэрагу беларускіх выданняў |
Чытайце ў Бібліятэцы
Гродзенскі гарвыканкам забараніў школьнікам удзельнічаць у канферэнцыі
30 красавіка 2008 года
Па загаду гарвыканкама з праграмы гарадской школьнай канферэнцыі выкінуты прозвішчы вучняў, якія прымалі ўдзел у абароне цэнтра Гродна
Глядзець
|
|
Рэканструкцыя - аднаўленне чаго-небудзь па апісаннях ці рэштках, якія захаваліся (Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы, 1999)
|
|
|
|