|
Бакач Пятро 1.04.1907 – ?
удзельнік беларускага вызваленчага руху ў Заходняй Беларусі
Нарадзіўся 1 красавіка 1907 г. ў в. Казейкі Ізабэлінскай воласці Ваўкавыскага павету. У 1928 годзе скончыў Віленскую Беларускую гімназію. Вучыўся ў Віленскім унівэрсітэце. Удзельнічаў у беларускім вызваленчым руху ў Заходняй Беларусі. Арыштаваны польскай дэфэнзівай у 1931 годзе. У 1932 годзе асуджаны на 4 гады астрогу з пазбаўленнем правоў польскага грамадзянства на 5 год. Вызвалены 10 мая 1935 года. У канцы 1935 года пераехаў на сталае жыхарства ў Прагу. Уваходзіў у Беларускую Раду ў Празе. З лютага 1938 года, пасля смерці Тамаша Грыба, узначаліў Беларускі загранічны архіў. У гады Другой Сусветнай вайны ўваходзіў у Пражскі Беларускі нацыянальны камітэт. Далейшы лёс невядомы.
У 1931-1935 гадах адбываў пакаранне ў Гродзенскай турме.
Поўны спіс імёнаў
Апошнія каментарыі:
|
|
to zet000 Ганарыцца - прынамсі памятаць і паспрабаваць зразумець. Аднак і даваць ацэнку ўсяго, што было зроблена. А наконт паганцаў... Я амаль упэўнены, што Вам на самой справе напляваць на Другую Сусветную. Інакш, Вы б не карысталіся нацыскай лексікай! |
|
|
"1944 годзе быў абраны сябрам Беларускай цэнтральнай рады. Быў генеральным інспектарам «беларускага вызваленчага войска», якое фарміравалася на тэрыторыі Германіі." - круто??????????????!!!!!!!есць чым ганарыцца, яўэ ўспомніця пра СС Беларусь ...паганцы беларутэны |
|
|
Дзякуй вялікі, можа напішаце які матэрыльчык пра Льва Бакста кароценькі. вывесім на нашым сайце. |
Праглядзець усе выказванні (Усяго 12)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Лірыка...
|
Grodnienko
|
Oj Grodnienko, oj Grodnienko.
Ciebie kocha ktoś tak cienko,
że nie minie pokolenie,
jak zostaną z ciebie cienie.
Wszystko w tobie przebudują,
przefarbują, przemalują,
że nie będzie ani śladu
dawniejszego w tobie ładu.
Twoją przeszłość i pamiątki
historyczne cudne kątki,
zniszczą fale nowej mody,
nowych ludzi blufarody.
Smutne w prasie było zdanie:
pan Jodkowski na wygnanie
został z Grodno przeniesiony,
choć tu działał niestrudzony.
Szperał, zbierał, badał, skłądał,
przeszłość polską opowiadał...
W każdym innym świata kraju
jest w szlachetnym to zwyczaju,
by nagrodzić takich ludzi,
których praca podziw budzi.
Lecz inaczej dzisiaj w Grodnie.
Cenią pracę tu niegodnie,
zamiast dzięki i uznania
każą dzielic los wygnania.
Ksiądz Ludwik Sawoniewski, 1936 r.
Паводле: Magazyn Polski. 1995.
№1 (15). S. 24-25
| Дасылайце свае вершы пра Гародню
|
|
Помнік
| |
Пажарная вежа
|
|
|
|
Слаўнае імя
Езавітаў Канстанцін Барысавіч (5(17).11.1893 – 23.05.1946) заснавальнік гродзенскага аддзялення таварыства «Бацькаўшчына», камандуючы 1-ым Гродзенскім беларускім палком, адзін з арганізатарў Гродзенскай вучнёўскай грамады |
Чытайце ў Бібліятэцы
Послевоенный Гродно. Часть Третья.Улица Ожешко
1 сакавіка 2010 года
Продолжим прогулку по городу в сторону железнодорожного вокзала. В районе ЗАГСа, который в 60-е годы был единственным в городе, пешеходная улица Советская плавно переходит в улицу Ожешко. Небольшой ее отрезок до ул. Социалистической также открыт для пешеходов. Горожане привыкли к тому, что эти улицы свободны от транспорта и не представляют себе автомобильное движение по ним. А ведь так было не всегда.
Глядзець
|
|
Рэканструкцыя - аднаўленне чаго-небудзь па апісаннях ці рэштках, якія захаваліся (Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы, 1999)
|
|
|
|