|
Стары Млын на Татарцы
28 ліпеня 2008 года
Мы часта паўтараем, што ў нашай краіне няма чаго паказваць турыстам. Ані сваім, ані замежным. Адначасова ж надзвычай цікавыя помнікі разбураюцца на вачах.
Цяжка прыдумаць больш зручнае месца для размяшчэння гэтага млына – зусім блізка галоўныя месцы адпачынку гарадзенцаў: возера Юбілейнае, рыбгас, мясакамбінатаўская фазэнда ў Каробчыцах… Тут жа гарадзенскі стары аэрадром і форт №4 гарадзенскай крэпасці. Культурная праграма і для маладых, і для дарослых на ўвесь летні дзень. Але ж на аб’екты гэткага кшталту не звяртаюць увагі ні ў райвыканкаме, ні вышэй. Які млын, скажаце вы, калі палац XVIII стагоддзя ў Свяцку ўжо давялі да разбурэння (дарэчы, раённыя ўлады адмовіліся прадаць яго за 1 млн. даляраў, хочуць зараз намнога больш, а дачакаюцца толькі далейшага разбурэння). А млын на Татарцы, дарэчы – амаль гатовы музейны аб’ект з інтэр’ерамі, дзе нават захаваліся польскія шыльдачкі 1920-х гг. Яго, вядома, наўрад ці зробіш функцыйным, аднак вазіць сюды дзяцей ды апавядаць, як рабілі хлеб, для трохсоттысячнага места было бы выдатнай прыдумкай. Праўда, трэба ўкласці грошы, а гэтага акурат ніхто рабіць і не хоча. Гэткім чынам, глядзіце на здымкі апошняга ў Гарадзенскім раёне аб’екта падобнага кшталту. Здаецца, існаваць гэтым унікальным прыстасаванням засталося зусім нядоўга.
Апошнія каментарыі:
|
|
млын гэты паміж пляжам Юбілейнага возера і старым аэрадромам толькі каля лечішчаў трэба супсіцца ўніз да Татаркі
адным слоавм метрау 200 ад упадзення Татаркі у Юбілейнае |
|
|
Присоединяюсь к предыдущей просьбе:) Как туда можно добраться?
Спасибо |
|
|
Dyk adkazacie, ci nie miesca znachodzannia mlyna? |
Праглядзець усе выказванні (Усяго 4)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Лірыка...
|
Каложа
|
І
Дзень асеньні ішоў,
Да сярэдзіны, пэўна,
Серабрысты і сьпеўны
Між дрыготкіх дажджоў.
Парк суцішна дыхаў,
Спадарожнічаў дожджык…
Асьцярожна і ціха
Я прыйшла да Каложы.
ІІ
Яшчэ на гольлі вільгаць засталася.
У лісьце пахаваныя сьляды.
Алень драўляны на іканастасе –
Чыясь душа – схіліўся да вады.
І што мне, што знадворку непагода,
Што дождж па сэрцы коламі прайшоў?..
А голас сьвятара ляцеў свабодна
І зноў вяртаўся ад галасьнікоў.
ІІІ
Магчыма, самае прыватнае жаданьне,
Якое ўслых ня варта прамаўляць:
Калі пачнецца Суд,
Калі ў празрыстым раньні
Праз далеч сінюю труба пачне склікаць,
І страчаны Сусьвет
Паўстане ў новай сіле.
Душа і цела
Зьвяжуцца нанова –
Дай мне пачуць Твае сьвятыя словы:
"Дарую грэшным,
Бо яны любілі."
IV
Я думала: калі б застацца зараз
У восені, ўрачыстай і прыгожай,
Калі ўсё, усё зьмясьціцца можа
І апраўдацца для тваёй душы –
Асьветланай, усё пакінуць зараз!..
Ды смутак невымоўны
Ў дрэве кожным,
І парк мяне праводзіць ад Каложы.
І варта
Жыць.
Ганна Аўчыннікава
|
Дасылайце свае вершы пра Гародню
|
|
Помнік
| |
Банк на вул. Карбышава
Канструктывізм 1930-х гг.
|
|
|
|
Слаўнае імя
Грынкевіч Францішак Сымонавіч (5.10.1884 – 26.07.1933)
душпастар Гродзенскай фары і Бернардынскага касцёла, прэфектам Гродзенскай гарадской гімназіі ім. А.Міцкевіча, кіраўнік Гродзенскага гуртка беларускай моладзі, арганізатар першай у Гродне польскай скаўцкай дружыны ім. Стэфана Баторыя, удзельнічаў у выданні першага беларускага каталіцкага малітоўніка «Бог з намі» |
Чытайце ў Бібліятэцы
 Кароткая гістарычная даведка – аб’екты на вуліцы Горкага 2, 2а, 2/2
31 траўня 2007 года
Кароткая даведка аб будынках палаца віцэ-адміністратара па вуліцы Горкага 2. Даведка складзена гісторыкам Юрам Гардзеевым.
Глядзець
|
|
Рэканструкцыя - аднаўленне чаго-небудзь па апісаннях ці рэштках, якія захаваліся
(Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы, 1999)
|
|
|
|
